Ohiki

OHIKI-WZORZEC PZHGRiDI.

 

 

Pochodzenie

 

Zostały wyodrębnione jako rasa jeszcze w końcu okresu Edo (1603-1868) w prefekturze Kochi na wyspie Sikoku. Pierwotnie,gdy wpisano je na listę Żywych Pomników Przyrody w Japonii (1947),nosiły nazwę minohiki szabo - gdzie pierwszy człon opisywał wygląd, a drugi wielkość. Obecnie coraz częściej używane jest określenie ohiki, które również przyjęło się w Europie, co w swobodnym tłumaczeniu oznacza "ciągnąca (kura) ogon po ziemi". Dawniej długość ogona dochodziła do jednego metra, aby obecnie ustabilizować się na wymiarze 50-60 cm, dzięki czemu rasa ta ma proporcjonalny wygląd. Najbardziej cenione są egzemplarze, których pióra ogonowe tworzą długi, prosty tren i nie są podwinięte do środka, co świadczy o krzyżówkach z chabo.

 

Wrażenie ogólne

 

Kura o głębokiej postawie, prostym grzebieniu, bujnym i opadającym upierzeniu siodła i ogona.

 

Cechy rasowości koguta

 

Głowa: średniej wielkości.

 

Dziób: krótki, jasnorogowy.

 

Grzebień: średniej wielkości, pojedynczy,od 4 do 6 ząbków, lekko odstająca blaszka.

 

Oczy: duże, pomarańczowo czerwone.

 

Policzki: gładkie czerwone.

 

Zausznice: średniej wielkości, od okrągłych do owalnych, żółtobiałe.

 

Dzwonki: średniej wielkości, okrągłe, gładkie.

 

Szyja: krótka: bujna grzywa przykrywa ramiona i sięga aż do grzbietu.

 

Tułów: szeroki, mniej niż średniej długości, lekko opadający.

 

Grzbiet: średniej długości, szeroki.

 

Ramiona: szerokie, przykryte przez grzywę.

 

Skrzydła: duże, noszone nisko, końce lotek prawie sięgają ziemi.

 

Siodło: szerokie, z długimi, sięgającymi ziemi piórami.

 

Ogon: pełny i bujnie upierzony, szeroki i wypełniony, nieco podniesiony; składa się z długich, wąskich sierpówek, z miękką stosiną; ścielący się po ziemi, tworząc dobrze ukształtowany tren.

 

Pierś: szeroka, dobrze zaokrąglona, wypełniona z przodu.

 

Brzuch: pełny.

 

Uda: krótkie, ukryte w upierzeniu brzucha.

 

Skoki: mocne, zaledwie średniej długości, gładkie, z ostrymi ostrogami, zielone.

 

Palce: średniej długości, dobrze rozstawione, mocno osadzone.

 

Upierzenie: pełne, miękkie, dobrze przylegające; lotki długie i mocne; pióra będące ozdobą, bujne, długie, giętkie i wąskie.

 

Cechy rasowości kury

 

Cechy podobne jak u koguta, z wyjątkiem różnic warunkowanych przez płeć. Postawa nieco głębsza i bardziej poziomo noszone skrzydła niż u koguta. W pełni upierzone sterówki są przykryte piórami pokrywowymi, dzięki temu ogon jest dobrze zaokrąglony. Pióra siodła i pokryw ogonowych stosunkowo lużne. Mały grzebień.

 

Duże błędy cech rasowości

 

Wąski tułów, opadający lub wysoko do góry podniesiony ogon, za wysoka postawa, ubogie i krótkie upierzenie, szczególnie w grzywie, siodle i ogonie; u koguta podwinięte sierpówki; zwisający grzebień u kury.

 

Odmiany barwne

 

- biała

 

- czarna

 

- czarno-biała srokata

 

- srebrzystoszyja

 

- złocistoszyja

 

Masa ciała: kogut-900g,kura-750g.

 

Masa jaja: 33g.

 

Barwa skorupy jaja: jasnobrunatna.

 

Rozmiar obrączek: kogut-13,kura-11.

 

Wzorce

 

część I

 

drób rasowy

 

PZHGRiDI

  

design by sherin